The Analysis of Environmental NGOs Impacts on Local Sustainable Development in Iran’s Provinces: A Spatial Panel Data Approach

Document Type : Research Paper

Author

Department of Economics, Faculty of Social Sciences, Research Institute of Hawzah and University, Qom, Iran.

Abstract

Given the environmental challenges and developmental disparities across various regions of Iran, identifying the factors influencing local sustainable development and understanding its spatial dynamics have become increasingly important. This study aims to investigate the role of environmental non-governmental organizations (NGOs) and local fiscal policies in improving the sustainable development index at the provincial level in Iran. The statistical population includes 31 provinces of Iran, with quarterly data spanning from 2006 to 2024. The estimation method is spatial econometrics, utilizing a spatial weight matrix based on inverse geographic distance between provincial centers to analyze spatial relationships. Two spatial regression models — Spatial Autoregressive (SAR) and Spatial Durbin Model (SDM) — were estimated, incorporating spatial lags of the dependent and independent variables. Results from the SDM indicate that the number of environmental NGOs (coefficient = 0.291) and provincial government environmental expenditures (coefficient = 0.198) both have positive and statistically significant effects on the local sustainable development index. Additionally, the interaction effect between NGOs and government environmental expenditures was also positive and significant (0.112). The spatial lag coefficient (ρ) was 0.318, reflecting positive spatial dependence of sustainable development among neighboring provinces. In the SAR model, the number of environmental NGOs (0.273) and government environmental expenditures (0.181) showed positive and significant impacts, with an interaction effect of 0.105. The spatial lag coefficient was similarly significant at 0.301. Control variables including literacy rate and urbanization exhibited positive and significant effects, while unemployment rate showed a negative and significant impact on local sustainable development. These findings underscore the importance of strengthening social participation through expanding environmental NGOs and targeted financial support for environmental activities in promoting sustainable regional development. Considering the spatial dynamics of sustainable development, the design of coordinated regional policies based on local capacities and geographic proximities can significantly enhance the effectiveness of development planning.

Keywords

Main Subjects

References

امانی، فاطمه. (1393). نقش سازمان‌های مردم‌نهاد در حفاظت از محیط‌زیست. نخستین کنفرانس ملی جغرافیا، گردشگری و توسعه پایدار. همدان: دانشگاه پیام نور.
بیجندی فخرآبادی، محمد، لاریجانی، مریم، و شبیری، محمد. (1398). ارائه مدل نظری مؤلفه‌های سازمانی اثرگذار بر توسعه کارآفرینی برای سمن‌های محیط‌زیستی. علوم اجتماعی، 12(1)، 103–130.
رخشیدی، علیرضا، و رشیدی، مریم. (1390). بررسی نقش رسانه و مولفه‌های آموزش محیط‌زیست بر رفتار محیط‌زیستی اعضای سمن‌های محیط‌زیستی استان تهران. مهندسی فرهنگی، 6(55–56)، 25–42.
زائری، هاجر، و خسروی‌پور، بهمن. (1397). نقش سازمان‌های مردم‌نهاد و جوامع محلی در حفاظت از محیط‌زیست. همایش ملی تولید ملی و اشتغال پایدار: چالش‌ها و راهکارها. قم: دانشگاه قم.
صبیحی‌مقدم، مژگان، عباسی، عنایت، و بیژنی، مسعود. (1396). طراحی الگوی تشکیل یک سازمان مردم‌نهاد محلی: شرایط، تعاملات و پیامدها. پژوهش‌های روستایی، 8(3)، 37–58.
عبدلی، علی، و حاتمی، سارا. (1400). بررسی نقش سازمان‌های مردم‌نهاد در آگاهی‌بخشی محیط‌زیستی به جوامع محلی. در سومین همایش بین‌المللی محیط‌زیست، انرژی و توسعه پایدار (1–9). تهران: مؤسسه آموزش عالی انرژی.
عنبری، موسی، و زاده اردکانی، محمدمهدی. (1401). نقش سازمان‌های مردم‌نهاد در تسهیل‌گری و ارتقای تاب‌آوری اجتماعی مناطق روستایی در برابر کم‌آبی (مطالعه موردی: مؤسسه ابرار در قاینات). برنامه‌ریزی رفاه و توسعه اجتماعی، 14(53)، 77–106.
عباسی، طیبه، و طالقانی، مهسا. (1398). بررسی میزان برخورداری سازمان‌های مردم‌نهاد محیط‌زیستی شهر تهران از ویژگی‌های یک سازمان یادگیرنده. مدیریت دولتی، 11(4)، 61–80.
قاسم‌نجاری، علی، خسروی، محمدعلی، ایزدی، جهانبخش، و شیرزادی، حبیب‌الله ابوالحسن. (1401). بررسی نقش سازمان‌های مردم‌نهاد در مدیریت شهری (موردی: شهرداری تهران). جغرافیا (برنامه‌ریزی منطقه‌ای)، 12(2)، 1–18.
قاسمی، مانی، علیزاده مشکانی، فتانه، و رزقی رستمی، علیرضا. (1400). ارائه مدل توسعه دیپلماسی محیط‌زیستی با تأکید بر نقش شهرداری‌ها: مبتنی بر نظریه داده‌محور. اقتصاد شهر، 2(3)، 47–67.
لوافان، علی. (1401). شناسایی اثربخشی نقش سازمان‌های مردم‌نهاد در توسعه پایدار صنعت گردشگری جوامع. دومین کنفرانس بین‌المللی معماری، عمران، شهرسازی، محیط‌زیست و افق‌های هنر اسلامی. تهران: دبیرخانه کنفرانس.
محمدی، خدیجه، و جوانی، خدیجه. (1399). نقش سازمان‌های مردم‌نهاد در توانمندسازی زنان روستایی جهت حفاظت از محیط‌زیست (مطالعه موردی: شهرستان رشتخوار). پژوهش و برنامه‌ریزی روستایی، 9(2)، 55–66.
محمدی، ندا، بابایی، فرزام، محمدی، علی، و حیات‌غیب، داوود. (1399). بررسی وضعیت آموزش محیط‌زیست در سازمان‌های مردم‌نهاد محیط‌زیستی ایران. علوم و تکنولوژی محیط‌زیست، 22(1)، 33–44.
نصیری، آسیه. (1393). نقش سازمان‌های مردم‌نهاد در ارتباط با محیط‌زیست پایدار. نخستین همایش ملی ارزیابی، مدیریت و آمایش محیط‌زیستی در ایران. بندرعباس: دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس.
Ahmed, H. T. (2021). Role of NGOs in fostering equity and social inclusion in cities of Bangladesh: The case of Dhaka. Asian Journal of Social Science and Development, 3(4), 77–91. Retrieved from https://doi.org/10.48550/arXiv.2107.13716.
Asogwa, I. E., Varua, M. E., Humphreys, P., & Datt, R. (2021). Understanding sustainability reporting in non-governmental organisations: A systematic review. Sustainability, 13(18), 10184–10200. Retrieved from https://doi.org/10.3390/su131810184.
Browne, A. L., & Bishop, B. J. (2020). The role of environmental NGOs in sustainable development partnerships: Between symbolic politics and institutional transformation. Sustainable Development, 28(4), 698–710. Retrieved from https://doi.org/10.1002/sd.2060.
Castellar, J. A. C., Popartan, L. A., Pueyo-Ros, J., Atanasova, N., Langergraber, G., Saumel, I., & Acuna, V. (2021). Nature-based solutions in the urban context: Terminology, classification and scoring for urban challenges and ecosystem services. Urban Sustainability Journal, 4(3), 101–120. Retrieved from https://doi.org/10.48550/arXiv.2105.07814.
Dong, N. (2024). Investigating the role of environmental NGOs in global sustainable development and environmental governance. Scientific and Social Research, 6(2), 33–47. Retrieved from https://doi.org/10.36922/ssr.v6i2.6955.
Hengevoss, A. (2021). Assessing the impact of nonprofit organizations on multi-actor global governance initiatives: The case of the UN Global Compact. Sustainability, 13(13), 6982–6995. Retrieved from https://doi.org/10.3390/su13136982.
Habila, O. Y. (2022). Comparative analysis on perspectives of environmental and non-environmental NGOs on solid waste management in Jos metropolis, Nigeria. Sustinere: Journal of Environment and Sustainability, 6(1), 26–43. Retrieved from https://doi.org/10.22515/sustinere.jes.v6i1.207.
Hughes, R., & Flintan, F. (2022). NGOs as agents of change in environmental governance: From local participation to institutional transformation. Environmental Policy and Governance, 32(2), 134–150. Retrieved from https://doi.org/10.1002/eet.1961.
Ménard, G. (2013). Environmental NGOs: Key players in development in a changing climate—A case study of Mali. Environment, Development and Sustainability, 15(1), 117–131. Retrieved from https://doi.org/10.1007/s10668-012-9378-0.
Muazu, N. B., & Abdullahi, A. (2019). The impact of non-governmental organizations (NGOs) on sustainable development projects in Katsina Metropolis. Journal of Economics, Management and Trade, 24(6), 1–8. Retrieved from https://doi.org/10.9734/jemt/2019/v24i630178.
Qurrota A’yun, A., & Saptaningtyas, H. (2023). Repositioning environmental NGOs: Either as non-governmental or private sector organizations (WALHI and KruHA case studies). Journal of Social Development Studies, 4(2), 89–105. Retrieved from https://doi.org/10.22146/jsds.6822.
Shaharudin, M. S., Fernando, Y., & Ahmed, E. R. (2020). Environmental NGOs involvement in dismantling illegal plastic recycling operations in Malaysia. Journal of Governance and Integrity, 3(2), 45–55. Retrieved from https://doi.org/10.15282/jgi.3.2.2020.5610.
Triyanti, A., Dieperink, C., Hegger, D. L. T., Vu, T. T., Luu, T. T., Nguyen, D. C., & Nguyen, H. Q. (2024). Enhancing the role of international NGOs in promoting the implementation of ecosystem-based adaptation policies: Insights from an IUCN and SNV-led project in the Vietnamese Mekong Delta. Ecology and Society, 29(1), 31–47. Retrieved from https://doi.org/10.5751/ES-14441-290131.
Ulloa, A. M. (2023). Accountability as constructive dialogue: Can NGOs persuade states to conserve biodiversity? Global Environmental Politics, 23(1), 42–61. Retrieved from https://doi.org/10.1162/glep_a_00649.
Winkelmann, R., Donges, J. F., Smith, E. K., Milkoreit, M., Eder, C., Heitzig, J., & Lenton, T. M. (2020). Social tipping processes for sustainability: An analytical framework. Sustainability Science, 15(5), 1129–1145. Retrieved from https://doi.org/10.48550/arXiv.2010.04488.

Files

History

  • Receive Date: 27 July 2025
  • Revise Date: 22 October 2025
  • Accept Date: 29 October 2025

Share

How to cite

Statistics