آزمون هم‌گرایی باشگاهی بین استان‌های ایران: یافته‌های جدید با استفاده از تحلیل ناپارامتریک

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار اقتصاد، دانشکدۀ اقتصاد، دانشگاه مازندران

2 سازمان توسعه تجارت ایران-دفتر امور بین الملل و سازمان های تخصصی

چکیده

در این مقاله فرضیۀ تشکیل هم‌‌گرایی باشگاهی بین GDP سرانۀ واقعی استان‌‌های ایران با استفاده از رگرسیون چندکی ناپارامتریک و رویکرد پویایی‌‌های توزیع طی دورۀ زمانی 1379- 1388 آزمون می‌‌شود. نتایج تحقیق حاکی از شکل‏گیری دو باشگاه هم‌‌گرایی بین استان‌‌های کشور است که اکثراً به سمت باشگاه فقیر در حال هم‌‌گرایی‌اند. همچنین، محاسبۀ سرعت هم‌‌گرایی حاکی از ناهمگونی شدید بین الگوهای رشد اقتصادی استان‌‌هاست به‏ طوری ‏که برای ارتقای GDP سرانۀ استان‌‌های فقیر به سمت باشگاه ثروتمند به دورۀ زمانی بین 20 تا 60 سال نیاز است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Testing the Club Convergence among Iran’s Provinces: New Evidences Using non-Parametric Analysis

نویسندگان [English]

  • Zahra(Mila) Elmi 1
  • Omid Ranjbar 2
1 Associated Professor, Economic Faculty, University of Mazandaran, Iran.
2 Foreign Trade Expert, Ministry of Industry, Mine and Trade, Iran.
چکیده [English]

In this paper, the formation of club convergence among real per capita GDP of Iran’s provinces is tests through use of non-parametric quantile regression and distribution dynamics approach. The results show two convergence clubs are forming among provinces and most of them are converging toward poor club. Also, calculation of convergence speed shows that there is a vast difference among economic growth patterns of Iran provinces, so the catching up of poor provinces toward rich club need to 20-60 years.

کلیدواژه‌ها [English]

  • club convergence
  • Distribution Dynamics
  • non-parametric quantile regression
  • Iran’s Provinces